Halk arasında ateşli havale/nöbet olarak da bilinen febril konvülziyon; çocukluk çağının en sık görülen, yaşa bağımlı, selim ve ateşle ortaya çıkan nöbetleridir.

              Febril konvülziyon 1 ay – 6 yaş arasında görülen, daha önceden tanımlanmış bir neden ve öncesinde ateşsiz nöbet öyküsü olmadan, ateşle birlikte ortaya çıkan nöbetlerdir. En erken 1. ayda görülür. Çocukların %50’sinde ilk 2 yılda başlamaktadır. En sık 18-22. aylarda görülmektedir. 7 yaş üzerinde nadiren ortaya çıkmaktadır.

               Febril konvülziyonlarda ateş 38,5 derecenin üzerindedir. Genellikle ateş yükseldikten sonraki 1-2 saat içinde ataklar gözlenir. Febril konvülziyonlu çocuklarda, aynı yaş grubundaki çocuklara kıyasla üst solunum yolu enfeksiyonları daha sık görülmektedir. Ateş nedenleri üst solunum yolu enfeksiyonu, orta kulak iltihabı, tonsillit (boğaz iltihabı), idrar  yolları enfeksiyonu olabilmekle beraber %80 viral kaynaklıdır.

               Febril konvülziyonlarda genetik faktörlerin önemli rol oynadığı bilinmektedir. Anne babasında febril konvülziyon öyküsü olanlarda, genel topluma göre 4 kat fazla görülmektedir.

               Febril konvülziyonlarda tanı öykü ve muayene ile konulmaktadır. Bu nedenle ayrıntılı öykü alınmalı ve nörolojik muayene yapılmalıdır. Ateşin derecesi, özellikleri, eşlik eden diğer belirtiler, ayrıntılı nöbet öyküsü, nörolojik gelişim, ailede ateşli ateşsiz  nöbet, epilepsi öyküsü olup olmadığı sorgulanmalıdır.

               Febril konvülziyon geçiren çocukların %30-40’ında bu durum en az bir kez olmak suretiyle tekrarlar. 1 yaş altında başlamışsa bu oran %50, 3 yaş üstünde başlamışsa %10’dur. Hastaların %75’inde ilk 1 yılda, %90’ında ilk 2 yılda tekrarlar.

              Febril konvülziyonlarda yapılan tedavinin amacı;

                     1-Nöbeti durdurmak

                     2- Nöbetin tekrarlamasını önlemek

                     3- Aileyi bilgilendirerek, ateş fobisini azaltmak şeklinde olmalıdır.